Terapia blizny

Tworzenie się blizny jest częścią normalnego procesu gojenia się rany, w którym uszkodzona skóra właściwa zostaje zastąpiona nową, dobrze unaczynioną tkanką ziarninującą, z licznymi najpierw ułożonymi przypadkowo, potem już w sposób uporządkowany włóknami kolagenu. Blizna wyraźnie różni się od otaczającej ją skóry kolorem, strukturą, reakcją na promieniowanie słoneczne, elastycznością i wytrzymałością.

Terapia jest narzędziem do pracy z pacjentem z blizną – zwłaszcza z blizna po cięciu cesarskim i operacjach w okolicach jamy brzusznej ale również po operacjach ortopedycznych. Konsekwencja zaburzonego gojenia i nieprawidłowego zrostu mogą być odczuwane nawet w okolicach odległych od miejsc cięcia i skutkować przewlekłym bólem, zaburzeniami ruchomości czy nieprawidłową postawą.

Proces odbudowy rozpoczyna się już w fazie reakcji zapalnej i proliferacyjnej i trwa do 2 miesięcy aż do pełnego zamknięcia rany, po czym następuje faza regresji, która może trwać nawet do 2 lat. Zaburzenie tego procesu może prowadzić do opóźnienia gojenia, powstania rany przewlekłej lub wytworzenia patologicznej blizny.

Jeżeli zapewnimy bliźnie odpowiednie warunki (ochrona przed dodatkowymi urazami, właściwa pielęgnacja i zabezpieczenie przed słońcem i mrozem) naturalne procesy naprawcze w większości przypadków prowadzą do wytworzenia blizny korzystnej z punktu widzenia estetycznego.

Pracę na bliźnie w przypadku cięcia cesarskiego może rozpocząć 5-7 tygodni po operacji. Po zabiegach ortopedycznych terapię blizny rozpoczynamy znacznie szybciej aby nie doprowadzić między innymi do ograniczenia ruchomości.